czwartek, 29 marca 2012

Mit o Puszce Pandory

Mit ten rozpoczyna się z dniem gdy potężny tytan Prometeusz ulepił z gliny i swoich łez pierwszych ludzi a duszę dał im z ognia niebiańskiego (ukradł parę iskier z rydwanu słońca), były to istoty bardzo słabe, chorowite i nic nie rozumiały. Prometeusz widząc bezradność swoich podopiecznych postanowił pomóc im, zakradł się jeszcze raz do siedziby Boga słońca i ukradł z jego rydwanu jeszcze parę dodatkowych iskier. Po tym wydarzeniu Prometeusz nauczył ludzi jak wzniecać ogień oraz przygotowywać na nim jedzenie, jego nauki skończyły się nie tylko na tym, lecz nauczył ich również innych przydatnych do życia rzeczy, jak np. rolnictwo, budowa domów itd.
Niestety ta sytuacja nie podobała się wielkiemu Zeusowi, kazał więc Hefajstosowi stworzyć najpiękniejszą kobietę na świecie, nadano jej imię Pandora (była darem dla ludzi od wszystkich bogów). Dziewczyna otrzymała od nich posag w postaci szczelnie zamkniętej puszki i tak też przyodziana w piękny strój została przyprowadzona przez boskiego posłańca Hermesa do drzwi domu Prometeusza, gospodarz domu szybko jednak domyślił się podstępu i odesłał dziewczynę do miejsca skąd pochodzi. Pandora zawiedziona takim obrotem sprawy odeszła, jednak podczas marszu została zaproszona przez brata Prometeusza do swojego domu. Między Pandorą a Prometeuszem dochodzi do rozmowy, młody mężczyzna nagle zaciekawił się przedmiotem w dłoniach dziewczyny i zapytał się co jest w nim. Pandora tak jak jej gospodarz też nie wiedziała co jest w tej skrzynce, postanowili więc wspólnie dowiedzieć się co jest w jej środku, otworzyli. Nagle, ze środka skrzynki wyleciały wszelkie nieszczęścia tego świata np. choroby, smutki, troski oraz wiele innych które przysparzają problemów ludziom na całym świecie aż po dzisiejsze czasy.

2 komentarze: